Kuyucaklı Yusuf

Kuyucaklı Yusuf bambaşka bir romandı. O güzel dil dışında benzerlik yoktu Kürk Mantolu Madonna’yla. Yusuf çok etkileyici bir roman kişisi. Küçükken yaşadıkları öyle kuvvetli bir şekilde gelecek hayatına sirayet ediyor ki neredeyse yaşamış biri zannedeceğim onu. Sırf Yusuf değil; Şahinde Hanım, Salahattin Bey ve Muazzez de benzer kuvvette roman kişileri. Hepsinin çaresizliklerini derinden hissettim. Diğer yandan öyle heyecanlı bir roman ki olaylar silsilesini merakla, heyecanla okuyorsunuz. Sabahattin Ali’nin hikaye anlatmaktaki hüneri insanı çok etkiliyor. Hele ki benim gibi zaman zaman kitabı Ezel Akay’ın sesinden dinlediyseniz bu anlatımı daha yoğun hissediyorsunuz. Hasılı Sabahattin Ali ne yazdıysa okumaya gayret edeceğim.

http://dandikadam.wordpress.com/2013/04/09/romantizm-realizm-ve-sabahattin-ali-romanlarinda-ask/

İç içe geçmiş ve üzerinizde muktedir olmaya çalışan yazgınıza karşı bir savaş verip dönüşmeyi mümkün kılarsanız, yaşamınızı da iyileştirme yönünde değiştirirsiniz. Aksi takdirde Yusuf’un yazgısı ile karşı karşıya kalırsınız. Çünkü yolumuza çıkanları ve bu yazgısal iç içe geçişleri sadece izlemek ve talihine kabul göstermek sizi kötü sonuçlara sürükler. Yusuf’un yazgısı çocukken talihsizlik ile başlamış ve kendi özgürlüğünü hep birilerine teslim etmek zorunda kalmıştır. Muazzez'e olan aşkını bile özgürce ortaya koyamamış ve hep birilerinin onu yaşamındaki açılışları yapmasını beklemiştir. Özgürlükten kaçan ve öz benliğini teslim eden biri haline dönüşmüştür. Tabi bunları yazarken bir insanın ne olduğu ancak içinde var olduğu sosyal, ekonomik şartların elbette çok fazla etkisi vardır. Zaten özgürleşmeyi kabul eden birey bu şartlara alaşağı edip kendini yeniden yaratan biridir. Sabahattin Ali'nin betimlemesi en güçlü eseri olduğunu söyleyebilirim. Olay örgüsü peşi sıra bizi kendi içine kaçınılmaz şekilde çekmektedir. Romandaki karakterleri kolayca zihnimize ustaca işleyip olaylar örgüsünün nedenin hangi sonuca götüreceğini tahmin edebildiğimiz halde merakla yazarın nasıl bir üslup ile bize aktaracağı merakla okumamıza sebep olmaktadır. Ayrıca Ölüm imgesini acıklı bir imgeden alıp bizi düşünmeye iterek toplumumuzdaki duyarsızlığı ortaya koyar. Sadece Yusuf’un romantik ve talihsiz hikayesini değil, küçük bir kasabada egemen olan güçlerin kendi aralarındaki ilişkileri, halkın sosyal ve ekonomik durumunu da ince bir yazım ile bize aktarmaktadır. Kitabın sonunda Ahmet Oktay'ın kitap hakkındaki yorumu çok faydalı olmuş. Oktay'ın alıntıladığı Hegel’in ” Değişmemiş ve doyuma ulaşılmayacak bir dünya” sözünü alıp kitabın yorumuna uyarlarken ” Değiştirilemeyen, dönüştürülmeyen bir dünyanın, doyumun hep ertelendiği mevcut dünyanın yazgısı bu olmayı sürdürecek belkide” birçok şeyi ifade etmiştir.