Büyük Defter - Kanıt - Üçüncü Yalan

Seneye çok sert bir başlangıç oldu. Geçen sene Dün’ü okuyunca bu üçlemeye dair ilgim ve merakım çok yükselmişti. Arada geçen zamanda beğenisine güvendiğim kişilerin çok olumlu yorumlarını da gördüm. Buların yarattığı beklentinin hiç altında kalmadı. Her cildin kendine ait anlatımı, bu anlatımlarla denk düşen hikayesi, nerede nasıl döneceğini kestiremediğim ritmi ile çok etkileyici bir eserdi.

SANSÜR! Kitap şahane ama YKY uygunsuz gördüğü bazı kısımları kırpmış. Sansürlenen kısım çok rahatsız edici, sizi uyarıyorum ama YKY'nin yazarın izni olmadan o kısmı kafasına göre sansürlemesi çok yanlış. Şimdi aşağıya "Tavşandudak" adlı bölümün sansürlü ve sansürsüz halini koyacağım: SANSÜRLÜ: Oltayla derede balık avlıyoruz. Tavşandudak koşarak geliyor. Bizi fark etmiyor. Otlara uzanıp eteğini kaldırıyor. Donsuz. Çıplak kıçını ve bacaklarının arasındaki tüyleri görüyoruz. Bizim bacaklarımızın arasında daha tüy yok. Tavşandudak’ın var, ama çok az. Tavşandudak ıslık çalıyor. Bir köpek geliyor. Bizim köpeğimiz. Köpeğe sarılıp otlarda yuvarlanıyor. Köpek havlıyor, kurtulup silkeleniyor ve koşarak uzaklaşıyor. Tavşandudak organını okşayarak köpeği yumuşak bir sesle çağırıyor. Köpek yavaşça uzaklaşıyor. Tavşandudak bir süre yattığı yerde kalıyor, sonra kalkıyor, bizi görünce kızarıyor. “Alçak casuslar! Ne gördünüz?” diye bağırıyor. “Senin köpeğimizle oynadığını gördük.” “Hâlâ arkadaşınız mıyım?” “Evet. Köpeğimizle istediğin zaman oynamana izin veriyoruz.” “Gördüğünüzü kimseye söylemeyeceksiniz, değil mi?” “Kimseye bir şey söylemeyiz. Bize güvenebilirsin.” Otlara oturup ağlamaya başlıyor. “Beni yalnızca hayvanlar seviyor.” “Annenin deli olduğu doğru mu?” diye soruyoruz. “Hayır. Yalnızca sağır ve kör.” “Neden? Başına ne geldi?” “Hiç, özel bir sebebi yok. Bir gün kör oldu, daha sonra da sağır. Benim de öyle olacağımı söylüyor. Gözlerimi gördünüz mü? Sabahları uyandığımda, kirpiklerim yapışıyor, gözlerim çapak içinde.” “Tıbbın iyileştirebileceği bir hastalıktır mutlaka.” “Belki. Ama parasız doktora nasıl gidilir? Zaten doktor da yok. Hepsi cephede,” “Ya kulakların? Kulakların ağrıyor mu?” “Hayır, kulaklarımda bir sorun yok. Sanırım annemin de öyle. Yalandan duymuyormuş gibi yapıyor, ona soru sorduğumda işine geliyor.” SANSÜRSÜZ: Oltayla derede balık avlıyoruz. Tavşandudak koşarak geliyor. Bizi fark etmiyor. Otlara uzanıp eteğini kaldırıyor. Donsuz. Çıplak kıçını ve bacaklarının arasındaki tüyleri görüyoruz. Bizim bacaklarımızın arasında daha tüy yok. Tavşandudak’ın var, ama çok az. Tavşandudak ıslık çalıyor. Bir köpek geliyor. Bizim köpeğimiz. Köpeğe sarılıp otlarda yuvarlanıyor. Köpek havlıyor, kurtulup silkeleniyor ve koşarak uzaklaşıyor. Tavşandudak organını okşayarak köpeği yumuşak bir sesle çağırıyor. Köpek geri geliyor, Tavşandudak'ın cinsel organını birkaç kez kokluyor ve yalamaya başlıyor. Tavşandudak bacaklarını açıyor ve köpeğin başını iki eliyle karnına bastırıyor. Derin derin nefes alıyor ve kıvranıyor. Köpeğin cinsel organı görünür hale geliyor, gittikçe uzuyor, ince ve kırmızı. Köpek başını kaldırıyor ve Tavşandudak'ın üzerine tırmanmaya çalışıyor. Tavşandudak dönüyor, dizlerinin üzerinde, köpeğe arka tarafını sunuyor. Köpek ön patilerini Tavşandudak'ın sırtına koyuyor, arka ayakları titriyor. Etrafı yokluyor, gittikçe yaklaşıyor, kendini Tavşandudak'ın bacaklarının arasına koyuyor ve kalçalarına yapışıyor. Çok hızlı bir şekilde ileri geri hareket ediyor. Tavşandudak bir çığlık atıyor ve bir an sonra yüzüstü düşüyor. Köpek yavaşça uzaklaşıyor. Tavşandudak bir süre yattığı yerde kalıyor, sonra kalkıyor, bizi görünce kızarıyor. “Alçak casuslar! Ne gördünüz?” diye bağırıyor. “Senin köpeğimizle oynadığını gördük.” “Hâlâ arkadaşınız mıyım?” “Evet. Köpeğimizle istediğin zaman oynamana izin veriyoruz.” “Gördüğünüzü kimseye söylemeyeceksiniz, değil mi?” “Kimseye bir şey söylemeyiz. Bize güvenebilirsin.” Otlara oturup ağlamaya başlıyor. “Beni yalnızca hayvanlar seviyor.” “Annenin deli olduğu doğru mu?” diye soruyoruz. “Hayır. Yalnızca sağır ve kör.” “Neden? Başına ne geldi?” “Hiç, özel bir sebebi yok. Bir gün kör oldu, daha sonra da sağır. Benim de öyle olacağımı söylüyor. Gözlerimi gördünüz mü? Sabahları uyandığımda, kirpiklerim yapışıyor, gözlerim çapak içinde.” “Tıbbın iyileştirebileceği bir hastalıktır mutlaka.” “Belki. Ama parasız doktora nasıl gidilir? Zaten doktor da yok. Hepsi cephede,” “Ya kulakların? Kulakların

1996'da aldığım bu kitapları -benimkiler Afa yayınlarından, 3 ayrı kitap, olması gerektiği gibi!- okumak için 20 yıl beklemişim. niye? bilmiyorum. ve çok pişmanım. en güçlüsü ilk kitap, Büyük Defter, 2. dünya savaşında yaşananlar, yaşananların basit, sert ve duygusal olmayan cümlelerle anlatımı o kadar etkileyici ki sonunda uzun uzun düşünmek gerekiyor. ve bundan sonraki her iki kitap da okuru o köşeden o köşeye fırlatıp duracak, kelimenin tam anlamıyla tarumar edecek. her kitapta değişen anlatım biçimi, üslup Agota Kristof'un ne büyük bir yazar olduğunun kanıtı. az evvel bitirdiğim üçüncü kitaptan sonra evde kendi kendime dolaşıp, olanları sıraya koymaya çalışıp, "vay beee, vay beee" diyip durdum. siz benim gibi yapmayın. geç kalmayın.