Zamir

Hakan Günday'ı ilk kez 2012 yılında, Kinyas ve Kayra romanı ile okudum. Daha önce okuduklarımdan çok farklı, sert ve şaşırtan derecede iyi bulmuştum 21 yaşındaki halim ile. Sonra çıkan her yeni kitabıyla okumaya devam ettim. Günday'ın en büyük başarısının karakterlerine has dünyalar yaratıyor oluşunda gizli olduğunu düşünüyorum. Şahsiyet, Uysallar gibi senaryosuna katkıda bulunduğu dizilerin bu derece sevilmesi de bundan kaynaklanıyor muhtemelen. Zamir de yine kendine ait bir dünyada Zamir'in hikayesini, hayallerini anlatıyor. İlginç kurgusu, Günday'ın zekasını kanıtlar nitelikte. Kitabı ya da yazarı sevin ya da sevmeyin, Türk Edebiyatı için çok önemli bir isim olduğunu kabul etmemiz gerekiyor diye düşünüyorum naçizane bir okur olarak. Zamir benim favori Günday romanım olmadı dürüst olmam gerekirse. Benim için Kinyas ve Kayra'nın, Az'ın yeri biraz daha ayrı. O nedenle belki siz de ilk kez okuyup tanışacaksınız Günday külliyatı ile, Kinyas ve Kayra ile başlayabilirsiniz. Görüldüğü gibi okuduktan sonra devamı geliyor, tecrübe ile sabit ☺️

Hakan Günday 8 yıl bekletti bu kitap için bizi. Ama değmiş. Yorum bu kadarla sınırlı kalabilirdi yine de açalım. Zamir, güçlü ve cesur bir kitap. Hakan Günday, Siyasal Bilgiler Fakültesi mezuniyetinin hakkını vermiş. Deseler ki uluslararası ilişkiler bölümünde bu kitabı ders diye okutalım, hiç şaşırmam, desteklerim. Dünya siyasetine tarafsız ve çarpıcı biçimde içeriden ve dışarıdan bakıyor. Ülke gündemine lafını esirgemiyor. Barışın savaşla olan düzeyli ilişkisini müthiş biçimde yansıtıyor. Doğu-batı kıyaslaması, çıkarımlar. Enfes. Savaşın vuruculuğu üzerine romantize de edilmemiş. Neyse o gösterilmiş. Sömürüden beslenmeyen bir kitap olmuş. Ayrıca çalışılmış bir kitap, üzerine kafa yorulmuş. Böyle kitapları görünce de sarılasımız geliyor. Bir 8 sene daha beklemeyiz umarım sonraki kitap için derdim ama böyle çıkacaksa bekleriz.

Keşke bu kadar çok ünlem kullanmasanız, Hakan Bey. Her anlamda.