Kiraz Çiçekleri

Nobel ödülü almış yazarların kitaplarını da listeme aldığım 2023 okuma mâcerama bu romanla başladım. Çok, çok güzel. Kyoto bütün rolleri çalmış, karakterlerin hepsinden daha fazla parlıyor. Bizde çokça var olan 'ah eski günler!' hissiyatını ziyadesiyle hissettim. Yazarın tasvirler cam gibi, insanı atmosferin içine sokuveriyor. Renkler, hareketler, hep bir ahenk içinde. Bu romanda ses, sessizlik olarak tezahür etmiş. Meselâ kar yağışını, tanelerin çatıya inişlerini kızkardeşlerle beraber biz de duyuyoruz, ama festivallerdeki insan sesleri, hatta müzik sadece 'gürültü'. Eğer Kiraz Çiçekleri'ne bir tabiat romanı diyebilecek isek, dikkatimi çeken başka bir şey de tabiatı sadece bitkiler üzerinden tasvir edişi oldu. Romanda köy sahnesinde figüran olanlar hariç pek hayvan yok. Kyoto'yu her mevsim değiştiren, dönüştüren çiçekler, ağaçlar. Aşk üçgeni, insan ilişkileri, kadının toplumdaki yeri, sınıf farkı gibi konular da var elbette, ama hiçbirisi yazarın tabiata söylettirdikleri ve tabiat yoluyla gösterdikleri kadar iz bırakmadı.