Pedro Paramo

Kargodan dün gelen ve gelir gelmez hemen saldırdığım, ara vermeden soluksuz bir şekilde birkaç saat içerisinde bitirdiğim bir kitap olan Pedro Paramo’yla geldim. Bu kitap okumasının zorluğu ile meşhur aslında çünkü bilinç akışı tekniği ile yazılmış ve birden çok karakterin bakış açısından, bölümlere ayrılmadan arka arkaya ve zaman akışlarıyla harmanlanarak aktarılmış. Haliyle teknik farklılığı yüzünden okuması biraz zor olsa da ben saatler içerisinde silip süpürdüm kitabı ve kurgusuna, hikayesine hayran kaldım. Annesinin vasiyeti üzerine babası Pedro Paramo’yu bulmaya giden Juan’ın ruhların haps olduğu kasabaya varmasıyla gelişen hikayesi ve babası Pedro Paramo’nun kayıp aşk hikayesi… Dediğim gibi kitaba hayran kaldım, dün de Netflix‘e filmi geldi ve sıcağa sıcağına filmini de izledim. Bir kez de filmine hayran kaldım.

Latinlerin gerçeküstü romanlarına bir türlü ısınamıyorum. Marquez'de de aynısı oldu. 3 kitabını okumama rağmen hala zorlukla bitiriyorum. Pedro Paramo da gayet tatlı başlayıp bir anda bir keşmekeşin içine itiyor bizi. Yahu gayet güzel bir konu üzerinde yoğunlaşmışsın. Ölüm-yaşam arasına bir de iç savaşı sıkıştırmışsın. Bu kadar karakterin arasında keskin dönüşler yapmaya gerçekten gerek var mı? Belki de insanlar bu tarzı seviyordur ancak benim başımı döndürüyor. Pedro Paramo kimdir? Don Pedro nasıl biridir? Bunların cevabını net olarak veren biri var mı? Özellikle kitaba ismini veriyorsa. Toptaş'ın karakterden bahsettiği ama karakterin hiç gözükmediği kitap gibi de olabilir tabii bilemiyorum. Bu arada Tomris Uyar çevirisi müthiş. Sırf onun için okudum diyebilirim.