Dokunmadan

Storytel'den dinledim Dokunmadan romanını. İlk kez Nermin Yıldırım okumuş / dinlemiş oldum. ''N'eymiş bu kadar övülen, sevilen bu romanın özelliği?'' diyerek başladım fakat ne yazık ki hiç sevmedim. 2000'ler sonrasında Türk Edebiyatı'nda yer alan hafif deli kadın karakterlerden çok sıkıldığımı bir kez daha anladım. Aylin Balboa'nın Belki Bir Gün Uçarız kitabından sonra dinleyince iki eserin tadını da birbirine epey benzettim birçok yönden. Bu tat maalesef benim edebiyat zevkimle hiç örtüşmüyor. Bir kez daha Nermin Yıldırım dinler / okur muyum emin değilim açıkçası.

Yazarın sanki ilk kitabı olacak kadar acemice ve özensizce yazılmış.

araya bir sürü başka kitap girince bu roman biraz beklemek zorunda kaldı. 3,5 yıldız verdim aslında. uzun süredir okuduğum yerli yazarların içinde iyilerden diyebilirim. çok tatlı mırıl mırıl bir dili var. hikâyesi için ise sonunu fazla zorlamış diyebilirim spoiler vermeden. zaten yeterince sürpriz vardı çünkü. ali ismail'i, nuh köklü, derin dondurucuda gömülmeyi bekleyen cemile... gibi ayrıntılar kör gözüm parmağına bir biçimde verilmemiş. bunu da sevdim.