Toplu Oyunlar 2: İçerdekiler

üç oyundan oluşan "içerdekiler" kitabının yıldızı tabii ki kitaba adını veren oyun. anday'ın atmosfer yaratmadaki ustalığı özellikle bu oyunda hissediliyor. tek mekanda geçen oyunda ana karakter olarak bir yıldır karakolda üstlenmediği bir suça dair durmaksızın sorgulanan genç öğretmen ve komiser var. komiser pisliğin teki tabii ki, anlayışlı iyi polis numarası yaparak genç öğretmeni cinsel açlığıyla avlamaya çalışıyor ama işler beklenildiği gibi gitmiyor. oyunda komiser ve öğretmenin satranç oynarmışçasına birbirlerine yaptıkları hamleler, dil oyunları, faka bastırma isteği çok etkileyiciydi gerçekten. arka planda memlekette adliyeye çıkarılmadan bir yıl usülsüzce tutulan biri var ve o birinin suçlu olduğuna çoktan büyük başlarca karar verilmiş. hep hukuk devletiymişiz maşallah. ikinci oyun "yılanlar" politikayı ve politikacıları ti'ye alan bir oyun. diyaloglar bu kez daha doğal. ama oyunun sonlara doğru aziz nesin oyunları gibi yanlış anlamalara yol alması, sondaki idealist tavırlar filan beni çok sarmadı. son oyun turgenyev'in "babalar ve oğullar" uyarlaması, aynı adda. anday'ın denemediği şey yok valla. ne çalışkan, ne yaratıcı ve ne yetenekli bir yazarmış. klasikler konusunda zayıfım, "babalar ve oğullar" da okumadıklarımdan :) ama bazarov'u biliyorum allahtan. bazarov'un tüm salaklığını, gençlik bilmişliğini, nihilist safsatalarını anday çok iyi yansıtmış. ve diyaloglar hakkaten anday'ın rus olduğuna, 1800'lerde yaşadığına inandıracak gibi. özellikle yılanlar'daki diyaloglarla karşılaştırınca üslup nedir, nasıl yaratılır, hakkaten anlıyor insan. anday maceram devam edecek...