Bakele

Sevdiğim tarz romanlar hakkında bilgi sahibi olan birkaç arkadaşımın önerisiydi Sezgin Kaymaz, hep önyargı ile yaklaştım, bugüne kadar başlamadım. Eğer iyi bir yazar olsaydı duymam gerekirdi diye kendime iltifat ettim. Ancak bu önerilerin sayısı bir elin parmağını geçince artık pes ettim ve son kitaplarından biri olan Bakele'yi edindim. Hikayeler vardı. Tüm hikayeler 2-3 sayfaydı. Hikayede genelde karakterlerin derinine inilemiyor, özellikle 2 sayfalık hikayede bir karakteri tanımak imkansız. Bu pek iyi olmadı diye düşünürken, bir de baktım ki bir günde kitap bitmiş, karakterler akılda kalmış ve sanki yan odadan sesleniyormuş hissi oluştu. Özellikle kitapta karakterin isimlerinin aynı olması ve özelliklerin benzer olması hikayeye daha çabuk adapte edebiliyor. Güzel düşünülmüş bir ayrıntı. Hikayeler ise gittikçe güzelleşti, değişik hikayeler bulamadım ama anlatım tarzı herşeye değerdi. Sezgin Kaymaz kitaplarını okumaya devam edeceğim, Benden rahatlıkla geçer not aldı : )