Banu Yıldıran Genç
24 Şubat 2026
en eğlendiğim metin çakır polisiyelerinden oldu. daha evvel de yazdım bazen olay örgüsü zayıf oluyor ama yıldız cinayetleri bayağı sağlam.
metin çakır’ın argosu, küfürleri, orospularıyla kurduğu ilişki, hayalleri, korkunca kaçırdığı çişi onu nasıl da normalde uzak duracağımız ama okumaktan zevk alacağımız bir karakter haline getiriyor.
polis şiddeti, mahallenin ikiyüzlülüğü, kentsel dönüşüm adı altında dönen dolaplar da elbette yine romanın arka planı.
tahsin hoca’yla çatıda yaşanan erotik gerilim bana epey kahkaha attırdı. üstelik olayların taksim, beşiktaş, şişli, etiler gibi bildiğim semtlerde geçmesi aşırı hoşuma gidiyor.
armağan bey’in metin çakır’ın tem tersi olan karakteriyle yazdığı polisiyeleri okumadım ama okuyacağım.
travma, pandora, demokles gibi sözcüklerde donakalan metin çakır’ın telefon, cd gibi teknolojide çuvallaması, donunun hijyeniyle ilişkisi, orospulara dair bilgisi ise mikemmel. kitapların arkasındaki sözlük ise hazine.
