Merve Sarıoğlu
24 Şubat 2026
Valentine ve Proteus adlı Veronalı iki yakın arkadaşın Milano'ya krala hizmet etmek için saraya gitmesi, Valentine'ın kralın kızı Sylvia'ya aşık olması ve zaten bir sevgilisi olan Proteus'un da Sylvia'ya aşık olunca en yakın arkadaşına tuzak kurup Sylvia'ya göz dikmesinin hikayesini anlatıyor bize kitap. Keyifli bir öyküsü olan bu oyun, Shakespeare şiirselliğinden biraz uzaktı. Bir de açıkçası sonu çok oldu bittiye gelmiş gibiydi. Her şey bir anda nihayete erince, bir anda bir iki cümleyle pişmanlıklar yaşanıp, düşmanlar affedilip, küsler barışıp, aşıklar bir araya gelince son ikli sayfada her şeyin paldır küldür bağlanmasını pek sevemedim. Ama son 2 sayfaya gelene kadar bence oyun çok iyi gidiyordu. Sonundaki aşırı hızlı gelen kapanış dışında sevdiğim bir oyun oldu.
