Gölgeler Çekildiğinde

tekrar okudum, yine hayran oldum. cahide birgül bu ilk romanında sanki biriktirdiği her şeyi yazmış. sonradan alışacağımız o müthiş atmosfer kurma yeteneği kendini zaten gösteriyor. neler yok ki bu ilk romanda? sıkıcı hayatlar, sıkıcı aileler, hiçbir zaman anlaşılmayacak anne-kız dinamiği, sosyopat bir genç kız, lezbiyen ilişki, sıkıcı aşklar, ensest, öğretmen tacizi... cahide birgül bu toplumla ilgili her şeyi kusmuş resmen. kurgunun ustalığı da çok önemli, bugünden geçmişi anlatabilmek zor çünkü. anlatıya fazla gelen benzetmelerden başka hiçbir şey gözüme batmıyor bu romanda. fazla benzetöe, çok fazla iç konuşma. ki sonra sonra cahide birgül bunları azaltıyor, biliyoruz.