Sevilen

en mavi göz’ü yılllaaar önce okumuştum. sevilen uzun süredir aklımdaydı. ne denilebilir bilmiyorum, romana konu olan olayın gerçek olmasından daha acı ne olabilir? özgürlüğe adım atan bir kadının -28 gün de olsa- çocuklarını köle olmak yerine öldürmeyi yeğlemesinden daha acı? bu spoiler değil bu arada, roman bundan çok daha fazlası. insan yaşananları bilse de bu sistemli kötülüğe hayret ediyor. her şeyden en çok verim alma üstüne kurulu bir kölelik sistemi. arada birkaç iyi beyaz da bir şey fark ettirmiyor. burada öylesine değinilmiş olayları bilince siyahlarla beyazların hiçbir zaman barışmaması o kadar normal geliyor ki insana. ki bu arada o gelişmiş amerika’da siyahlara karşı işlenen suçları biliyoruz. toni morrison’ın dilinin şiirselliği o siyahi ritmi çeviride bile hissediliyor. iyi ki yazmış, iyi ki yaşamış. çok farklı, çok iyi bir metin gerçekten.