Karate Vuruşu

modern dünyada insan olmanın hâllerine değinen kısa ama farklı öyküler. iskandinav edebiyatının en sevdiğim yönlerinden biri olan çocukluğu hatırlayış, çocukluğa dönüş bu öykülerde de bolca var. baba-kız, anne-oğul ve anne-kız ilişkisinin bambaşka biçimlerde anlatıldığı öyküler çok etkili. ördek palazı, budist ve karate vuruşu en sevdiğim öyküler oldu. karate vuruşu'nda annelise'in çıkışsızlığı ve çaresizliği, kendini suçlaması öyle tanıdık ki, edebiyatın evrenselliğini yine kanıtlıyor. depresyon, ayrılık acısı, geçmiş, şiddet, hep yanlış yapma duygusu... insana dair ne varsa anlatmış dorthe nors. murat alpar'ın dancadan çevirisi de mükemmel. öykülerin minimalliğini tamamen yansıtıyor.