Çerçialan

gamze arslan kentten çok köyü anlattığı öykülerde çok iyi bence. ilk öykü dudu ve nimet zaten kitaba muhteşem bir giriş olmuş. geyikli derviş'i de, gelenekten gelen dilini, imgelerini, yok olmaya yüz tutmuş bu yazın türünü çok sevdim. dili çok akıcı, cümleleri kuvvetli, sözcükleri, deyişleri çok zengin... anne-kız ilişkisinin trajedisini anlattığı son öykü de iyiydi, sürprizli son sevenlere :) ikinci kitabıyla beraber aldığım çerçialan'la başladım önce, çünkü takıntılı bir insanım :)

Yarattığı tuhaf konuları, beden, organ ve ruh hatta cansız varlıkları insani özellikler katarak (bir nevi deyim aktarması) şeklinde geçen öyküleri ile daha ilk kitabında Yaşar Nabi Öykü ödülüne layık görülmüş. Çok da yakışmış kanaatimce. Bir çok eleştiri geliyor anlamsız bir kitaba neden ödül verildi diye ancak bunu (kitabı anlamsız kılmayı) okuyucuların kalite düşüklüğüne bağlıyorum. Öykülerin konularını veririm genelde böyle incelemelerde ancak sürprizleri bozmak istemiyorum, çünkü her hikayede yer alan karakterlerin insan olup olmadığını, ya da neyi metafor olarak kullandığını kestiremiyorsunuz.