Emre Yılmaz
7 Mart 2026
Vallgren'in okuduğum ikinci romanıydı ve yine .ok beğendim. Yalnız üst üste merkezinde, ailesizlik ya da sorunlu aile bulunan kitaplar okuduğum için bu son halka biraz fazla gelmiş olabilir. Özellikle kitabın son bölümlerini okurken göğsüme biri oturmuşçasına içim daraldı. Son olarak, bir örneğini daha gördükten sonra, yazarın gerçek ile büyülüyü karıştırma tazrını ve bunu sunmadaki üslubunu da çok beğendiğimi belitmeliyim.
