Fatih Kutan
27 Şubat 2026
Adıyla müsemma, hızlandıkça azalan, azaldıkça kalbi yoran bir roman. Ölümüne çengel atmış bir kadının, Mathea'nın rüzgârlarını hissediyoruz kitap boyunca. Birçok yerde, evli çiftin yaşlı ve ölüme yakın olduğunu anlasak da, Mathea'nın tüm hisleri bize daha çok bir genç hızlılığını anımsatıyor. Yaşlandıkça çocuklaşır ruh derler, işte tam bu durumu, Kjersti Skomsvold çok iyi bir şekilde hissettiriyor.
