Bir Küçük Delilik

detaylardan, söylenmeyenlerden beslenen öyküler. yerinde mizah, iyi konular, güçlü gözlem ve her şeyi açıklama hastalığına tutulmamış bir yazarla birleşince iyi oluyor. yer yer kuşatıldığımız hayatların, yaşadığımız yerlerin, hapsolduğumuz planların eleştirisi, içinden çıkamadığımız sorunlarla oyunlar oynayarak hatta hafifçe delirerek başa çıkmamız güzel aktarılmış. aile meselesini didiklediği birkaç öykü de iyi ama kitabın son öyküsü “a noktasından yusuf’un kuyusuna” (kitap yanımda değil ismi hemen hemen buydu) gereksiz uzun bir zaman aralığını anlattığı için öykü türüne ihanet ediyor ve sarkarak, okuru çaptan düşürerek zaten bu denli uzun bir ilişki/konunun öyküye uygun olmadığını gösteriyor diyebilirim. *kitap hakkında notos'a yazdım https://tembelveyazar.blogspot.com/2020/03/bir-kucuk-delilik.html