Biraz Evhamlı İshak Hoca'nın Karda Gece Yürüyüşü

iyi bir kitap olduğunu biliyordum “biraz evhamlı ishak hoca’nın karda gece yürüyüşü”nün ama bu kadar beğeneceğimi tahmin etmemiştim. bürkem yıllar evvel okumuş ve bana habire çok güzel deyip durmuştu zaten ama işte bazen bazı şeylerin sırası ancak geliyor. bülent ayyıldız romanının kurgusunu da işlediği konuyu da ustalıkla kotarmış. ilk kez bir kitapta yapılan bütün göndermeleri anlamak, adı geçen kitapları okumuş olmak da benim mutluluk kaynağım oldu :)) tabii “fususu’l hikem” hariç, o konuda zayıfım. derste en başta salinger konusunda coştukça coşan ishak hoca’nın celallenmesini anlayamıyoruz, kendisi de anlayamıyor, hatta o gözü dönmüşlükle hakaret ettiği öğrenciler de sonradan aklına geliyor. biraz da tırsmıyor değil. başlıyor yürümeye… 24 saati bile bulmayan zamanı, geriye dönüşleri, pek çok akademisyenden, kitaptan önümüze durmadan boca edilen tanpınar yorumlarından daha hakiki bir “huzur” yorumuyla her şeyi neden yaptığını bilen, gereksiz pek bir şey barındırmayan bir roman. ishak’ın doğu-batı meselesi, üniversitenin ilk başındaki ergen ukalalığı, erasmus’taki dayaklık hali, murat’la bitmeyen didişmesi ve olmadık yerlerde huzur’daki suat’ı görüp kendisini sorgulaması o kadar tanıdık ki aslında tüm dertleriyle bütün bir insanı ele alıyor bülent ayyıldız. murat’ın baştaki mektubu ve sondaki belirmesi, asya’nın kim olduğuna dair en başta bir ipucu, ofelya’ya dair ortalarda bir ipucu derken bence oyunbaz da bir roman “biraz evhamlı ishak…” ama bence en büyük bulmacayı pedofiliye olan takıklığıyla çözüyoruz. bu zor meseleyle ilgili dan dun şeyler yazmamak da önemli bir mesele. sonuç olarak, gözünüzden kaçtıysa aman diyeyim, “biraz evhamlı ishak hoca’nın karda gece yürüyüşü” usta işi bir roman.