Kroyçer Sonat

Tolstoy'dan evlilik ve cinselliğin olmaması gerektiğini savunan bir düşünceye dair psikolojik çözümlemelerle dolu bir roman "Kroyçer Sonat". Özellikle kadının, cinselliği kullanarak var olduğunu, başka bir alanda iyi olmaya yönelmeye çalışmadığını, tüm hayatlarının bunun üzerine kurgulandığını, ve bu durumun ortada kalkarsa ancak ahlaki olarak güzel günler görüleceğini savunan bir tezi var Tolstoy'un. Baktığımızda çağ dışı ve yobaz bir görüş olarak geliyor. Ancak görüşün değil, halkın tepkisine göre verdiği çözümlemelerin doğruluğunu okudukça insan şaşırıyor. Ben sadece hikayenin sonunda savunduğu düşünceleri anlatırken hiç katılmadım. Hikayede kurgu gibi gözükürken, "Bu da bir görüştür, olayların içerisinde sırıtmıyor." derken; kitap bittikten sonra insan üstü bir savunmaya geçmesi, düşüncelerinin çok yanlış olduğunu düşündürttü. Yani kısacası, kitap sizi düşünmeye itiyor. Doğru bildiğinizi yanlış olarak aksettirip, sonunda yine doğru bildiğinizi onaylayacak derecede faşizanca yaklaşmış. Ben okuyan kadınların yorumlarını merak etmiştim, ama sanırım tümüne yakını mükemmel olarak nitelendirmiş. Bu da acayip bir durum bana göre. Yazım olarak gayet sürükleyici buldum. Bu kadar sayfa felsefe yapıp merakla okutabilmek de hem yazarın hem çevirmenin başarısı.