Yoksul Evler

bir kere kor kitap’ı kutluyorum bu söyleşileri gün yüzüne çıkardığı için. 1956’da akşam gazetesinde “çok çocuklu aileler arasında” başlığıyla yayımlanan ünlü yazarların gazetecilerin yaptığı röportajlar bunlar. fakir fukara, yoksul diyemiyorlar çünkü başlarındaki hükümet yasaklamış. fakir yok. yassah. şu seçim vs bitsin sanırım bu kitaba bir video çekerim çünkü anlatmak istediklerim var ama türkiye cumhuriyeti’nin 50’lere gelindiğinde belki de özellikle o yıllarda nasıl bir sosyal devlet olamayışı, tutulmayan 6 çocuk üstüne yardım sözü, emekliliğin sigortalılığın hayal olduğu, 10 kişinin tek göz odada yaşadığı bir dönem hayal edin. gerçi hayale gerek yok, hâlâ var. utanıp konuşmak istemeyenler, sağlığı bozulmuşlar, çocuklar ah hep o çocuklar, çocuk işçiler, allah rızkını verir’ler önümüzden geçip gidiyorlar. bu ülke kulluktan sosyal hak aramaya geçebildiyse bile 100 yılda gerçekten mucize gibi. çünkü 1956’da daha hakkın hukukun emaresi yok. kitap bize röportajın ne olduğunu da anımsatıyor. röportaj ayşe arman’ın yaptığı değil, bu çünkü. ve orhan kemal, oktay rifat’ların melih cevdet’lerin arasında yıldız gibi parlıyor, diğerleri kusura kalmasın. en alt tabakadaki halkla onların diliyle konuşabilip üstten bakmadan, ders vermeden eyvallah diyip çıkıyor. kitabın başındaki önsözlere tarih atılsaymış iyi olurmuş, ben anlamadım mesela bu kitap ilk kez ne zaman yayınlandı, ayşe buğra hangi yıllardan bahsediyor. ve maalesef kitapta inanılmaz tashih var. hiç mi bakılmamış dediğim sayfalar oldu. yani sanırım orijinalliğine dokunmadık denmiyordur çünkü anlamayı güçleştiren yazım hataları var. yine de nefis bir belge, sosyolojik, ekonomik hatta tıbbi olarak okumak mümkün. hepsini anlatıcam :))