Monograflar

beni çok etkileyen bir kitap oldu çünkü balkış'la aynı yıllarda aynı yerlerde dönenip durmuşuz. edebiyata aşık bir gençseniz 90'lı yılların beyoğlu'su ve biraz da cağaloğlu'su mabet demekti. balkış'ın mırıl mırıl anlattığı anlar, anılar, düşüncelerde bazen bulmaca çözer gibi kimin kim olduğunu çözmeye çalıştım, bazen geçmişi andım, bazen kendimi buldum, bazen hayran oldum. sevdiğiniz bir yazardan böyle monograflar okumak arada farklı bir bağ kuruyor bence. ben hâlâ yazar ve okur arasındaki o köprüye de edebiyata da inanıyorum çünkü.