Yakup Öner
26 Şubat 2026
Bir önceki okumam [b:Tatar Çölü|12784175|Tatar Çölü|Dino Buzzati|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1317639874l/12784175._SY75_.jpg|1245179] ile bağlantılı bir kitap olduğunu düşündüğüm için [b:İvan İlyiç'in Ölümü|13575883|İvan İlyiç'in Ölümü|Leo Tolstoy|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1436949237l/13575883._SY75_.jpg|234915]nü ardından hemen okumak istedim ve bu eserde [a:Leo Tolstoy|128382|Leo Tolstoy|https://images.gr-assets.com/authors/1617138673p2/128382.jpg] edebi ustalığının doruklarını bir kez daha bize bu eserde gösteriyor. Sıradan fakat kendini önemseyen ve herkes gibi yavan bir yaşantısı olan İvan ilyiç'in ölümünü ustalığını kullanarak biz okurlara yaşamsal sorgulamaları yansıtarak, zaman gibi ölüm denen mevhum karşısında ayrı tutum geliştirip yazınsal işaretleri sunuyor bize bu eserde. Şahsi fikrime yakın olan yaşamın asıl olan çarpıcı yanlarından biri yaşamın güzel bir ölüme hazırlanmak olduğu fikrini okurken defalarca hissettim. Bu kısa diyebileceğimiz, fakat uzun bir öykü formunda bulduğumuz kitabı bir oturuşta heyecanla ve keyifle okudum. [a:Leo Tolstoy|128382|Leo Tolstoy|https://images.gr-assets.com/authors/1617138673p2/128382.jpg] okumalarımdan en çarpıcı ve yüze çarpan eserinin bu olduğunu düşünüyorum. Kitabı okuduğum süre içerisinde daima Epiküros'ün "Ölümden korkmamamız gerektiğini çünkü yaşadığımız sürece ölüm yoktur, ölüm geldiğinde ise biz yokuz." sözlerini tekrar tekrar düşündüm. Ayrıca kitabın sonuna en baştan hakim olmamız, konuya ve esere karşı bir okuma farklılığı yaratmayıp tam tersine heyecanla olacakları beklemek ise ustanın ayrı bir yeteneği olmuş. Son anlardaki Rusça "Prosti" (Affet) ,"Propusti" (Bırak geçeyim) söz oyunlarından ve İvan İlyiç'in son sözcüğünden epeyce etkilendim. [a:Martin Heidegger|6191|Martin Heidegger|https://images.gr-assets.com/authors/1217243699p2/6191.jpg]'in ölüm hakkında kullandığı "belirsiz kesinlik" tümcesini buraya eklemeyi anlamlı buluyorum.
