Kent ve Çöl

Selam. Bu ayın bir diğer okuduğum kitabı Bahadır Çetin “Kent ve Çöl” adlı şiir kitabı oldu. İlk şiir kitabındaki duygu yoğunluğundan farklı olarak daha akılcı bir bakışla yazılan şiirler karşılıyor okuyucuyu. Kent ve Çöl olarak iki bölüm başlığına ayrılan ruh kavramının arayışı içinde kayboluşların gizemini aydınlatan şiirler yer alıyor. #kitapalıntıları İllüzyon Psikoterapi de Zihnin belli bölümlerine Mayın döşemek değil midir Alevler içinde dörtnala koşan atlar uykunu yarar Derdin çoksa eğer gece gökyüzü bir zift gibi akar Satırlara kustuğun ölümsüz filozofunu şeytanla rulete oturtursun Etten ve kemikten soytarın yarının hazırlığını yapar ... Öz Geçmiş Fundalıkların arasında doğan saflık Bir gerçekti, inandım Kırmamak için birilerini, sayfalarca parçalandım Her yerde aynıdır hikâye hiç şaşmaz Evren temiz kalpli çocuklarını Her kara parçasında harcar Aşkta Helen'e tutuldum, tükendi ruhum Kalbimi gömmek zorunda kaldım Şehrazad bana merhameti öğretti Hisseden bir varlık olduğumu hatırladım Yarası kanayan bir eski çağ savaşçısı gibi Hoyratça yerimden ayağa fırladım ... Kışın sokaklar boş Yazın apartmanlar Her mevsimin Kendine has bir yalnızlığı var İçimde inleyen yabancı Mutlu musun hayatta kalmaktan Otoyolun karşısındaki karlı kente geçmeyip Çöplüğünde ters dönmüş bir kaplumbağa gibi Altında kavrulmaktan ... Sokak lambaları bir bir sönüyor Klakson sesleriyle düne karışmış başka bir gün Sen ki yatağının ucuna tünemiş aynı huzursuzlukla Neyi kaybedebilirsin bu ahraz vücuttan başka Ruhumu vahadan kaldırıp Necef'te bir başına bırakan Yüce efendim Ben de yanıyorum kendi kitabımda