Abdullah Başaran
27 Şubat 2026
Öykülerin bütüncül kurgusu Doğukan'ın ilk kitabını andırıyor; hem bir aradalar hem ayrı ayrı. Bu tarzı tuttum, öyküler-arası astral seyahat gibi. Yalnız (Doğukan'ın ilk kitabına göre) öykülerin anlatılarında biraz irtifa kaybı var; "Akşam Sofrasında Yedi Kişilik Bir Aile Oyunu" dışında fazlasıyla eğlenerek okuduğum söylenemez. Bu öyküyse harika. Çok beğendim, yeniden okudum.
