Nesl-i Ahir

geçen okuduğum çernobil duası'nı nükleeri savunanlara okutma planımdan sonra bu kitabı da abdülhamit haaaan övücülere okutmaya karar verdim. valla kafalarına vura vura okutmak lazım. ümitsizlik, mutsuzlukla mı boğuşuyoruz. niye bizim başımıza geldi mi bunlar diyoruz. merak etmeyin yaşanmışı var. abdülhamit'in 33 yıllık padişahlığının koca bir kuşağı yiyişi, bitirişi o kadar güzel anlatılmış ki... halit ziya bu romanı meşrutiyet ilan edildikten sonra yazmış, o nedenle biraz daha özgür, biraz daha politik davranmış diyebilirim. gazetede tefrika edilmek üzere yazıldığı için biraz dağınık, biraz tekrarlarla dolu ama yaşanılan mutsuzluk ve çözümsüzlük duygusu okurlara aynen geçiyor. bu arada süleyman nüzhet bence türk edebiyatının ilk "ıssız adam"ı olabilir :) ve çok şükür halid ziya'nın telifi düştü de inkılap'ın kötü kötü baskılarına mecbur değiliz artık.