Konsey Cinayetleri

ben polisiyelerde polis, profesyonel dedektifi ya da en fazla miss marple tarzı meraklı teyzeyi seviyorum. o nedenle mesela hop çiki yaya mıydı neydi o polisiyelerle ya da işte metin çakır’larla pek uyuşamadım. ama bu sene biraz değişiklik yapayım dedim, bayramda maaile olunca ağır bişi okumak da pek mümkün değil. odak noktasında pezevenk metin çakır’ın olduğu armağan tunaboylu polisiyesi bu sırada pek keyifli pek eğlenceli geldi. polisiye vakası öyle ahım şahım merak ettirici değil. çözüm de zaten kitabın yarısından itibaren başlıyor. ama metin çakır polisiyelerinin bence alametifarikası kullandığı müthiş argolu küfürlü dil, yarattığı o rezil mahalle atmosferi ve zekice espriler. yani mesela metin çakır’ın vakaları çözecek kadar şanslı ama bir o kadar cahil olduğunu anlatmak için bir yerde “ayçiçeklerini nasıl aynı yöne diktiklerini düşündüğünü” söylüyor ve ister istemez kahkaha atıyorsunuz. ya da “rafine adam” tanımıyla işin içine petrol, arap ve amerikalı gireceğini düşünmesi