Fenomen - Şeytan Tüyü

geçtiğimiz günlerde bahsettiğim, yayın hayatına hızlı başlayan src yayıncılık’ın gözümden kaçan kitaplarından biriymiş “fenomen - şeytan tüyü”. kendisi de cinayet büro başkomiseri olan ve kitapta da anıldığı üzere kayseri’deki o korkunç çocuk cinayetlerini çözmüş bulunan ercan taştekin yazarı. “fenomen”in ingilizcesi de var ve onun kapağında gerçek bir olaydan esinlenilmiştir ibaresi var. türkçesinde niye yok çözemedim. neyse sonuç olarak ankara’da geçen, beren adındaki fenomenin bir anda asistanıyla yok olmasıyla başlayan bir olay var elimizde. cinayet başkomiseri kemal ve ekibi olayı elbette çözecek. zaten demin belirttiğim gibi kemal karakterinde yazardan bolca iz var. açıkçası cinayet büronun nasıl çalıştığını, takip işlerini, büro içi sıkıntıları gayet eli yüzü düzgün anlatan bir roman “fenomen.” son dönemin gözde işi fenomenliğe yine büro içinden bakış, medyanın ilgisi, hater’lar filan derken bayağı da ilginç. olayın çözüme doğru gidişatı iyi ama bence çözümde biraz acele edilmiş. sadece hislerle ve elbette başkomiserin hisleriyle ilerlemek boş atmaktı ama dolu çıktı. ana karakter başkomiser kemal ise biraz sıkıntılı bence. bir insanın evde, işte, kocalıkta, babalıkta, örnek vatandaşlıkta, hayvanseverlikte, tarih bilgisinde, insan ilişkilerinde bu kadar mükemmel olması mümkün değil. o nedenle kemal’in insanı yönünü görsek, en ufak bir hatasını, hadi şimdi yapmasın geçmişte yapsın, bilsek fena olmazdı. böyle olunca kemal bir masal kahramanı çünkü böyle bir polisin gerçek hayattaki karşılığı: yok. böyle bir insan da yok zaten. bu sanırım algan sezgintüredi ve mesut demirbilek ‘nin yazmaya başladığı “kavgaz” polisiyelerinde biraz daha iyi kotarılmış. olayları eski polis anlatıyor, yazar kurmacaya çeviriyor. belki öyle bir şey lazım. yine de behzat ç’den daha iyi bir “ankara” polisiyesi olduğunu belirtmem lazım çünkü cidden yazar ankarayı çok iyi biliyor, en yakın arkadaşımın polatlı’daki köyü bile geçiyor romanda. yine olayın güncelliği, ekip çalışmasını ve kadınları olaya yerleştirmesi, olay sürecinde yaşanan trajedi, minik esprileri ve detaylarıyla hoş bir polisiye. bizde dedektif kültürü olmadığı için polisiyelerimiz genellikle polis kahramanlıdır, fenomen fena olmayan örneklerden biri.